Muzykoterapia

Drukuj

 Celem muzykoterapii jest usprawnianie istniejących dysfunkcji umożliwiające osiąganie sukcesów w szkole na miarę swoich możliwości, wzmacnianie poczucia własnej wartości i wiary we własne siły. Rozwój osobowości dziecka poprzez zastosowanie różnych form aktywności twórczej.

Szczegółowe cele muzykoterapii:

  • Rozwijanie uczuć społeczno – moralnych, intelektualnych i estetycznych.

  •  Rozwijanie zainteresowań własnych, zdolności czerpania z bogactw wyobraźni twórczej i umiejętności dokonywania operacji twórczych.

  • Ukierunkowanie aktywności poznawczej dziecka na poznanie samego siebie, otaczającej rzeczywistości społeczno – kulturalnej i przyrodniczej wzbogacającej zasób jego własnych doświadczeń.

  • Budzenie wrażliwości na wartości estetyczne w otoczeniu i kształcenie szacunku dla wartości uniwersalnych.

  • Rozwijanie umiejętności współpracy w zespole.

  • Kształcenie umiejętności rozwiązywania problemów.

  • Wyzwalanie naturalnych instynktów kreacyjnych poprzez oddziaływanie na sferę uczuciowo- intelektualną.

  • Ujawnienie i odreagowanie negatywnych emocji ucznia, wyzwolenie potrzeby ekspresji, obniżenie poziomu lęku oraz obniżenie wzmożonego napięcia mięśniowego;

  • Uzyskanie postawy korespondencyjnej między ciałem a muzyką;

  • Poprawa komunikacji, integracja grupy, rodziny, chorych i zdrowych;

  • Synchronizacja funkcji ustroju pod wpływem odczucia wyzwolonego przez muzykę rytmu wewnętrznego;

  • Uwrażliwienie kulturowe; poszerzenie zainteresowań muzycznych wzbogacone innymi formami sztuki; umuzykalnienie na poziomie podstawowym;

  • Nauczanie wspomaganych muzyką form rekreacji, zarówno aktywności, jak i relaksu;

  • Stymulacja rozwoju psychoruchowego dzieci i młodzieży;

    zmiana nieprawidłowych zachowań psychofizycznych: poprawa samopoczucia, zaspokojenie potrzeb emocjonalnych, pozytywne wzmocnienia własnej wartości, wzrost wewnętrznej siły, poprawa wydolności oddechowo-krążeniowej, wzrost siły mięśniowej, redukcja zmęczenia;

  • Potwierdzenie lub korekta diagnozy;

  • Przygotowanie do profilaktycznego wykorzystania muzyki w okresie zdrowia.

             

Aktywne muzykowanie stwarza niepełnosprawnemu możliwość ustosunkowania się do siebie samego i do otoczenia, a także osiągnięcia swego rodzaju wewnętrznej stabilizacji. Muzyka staje się pewną specyficzną dziedziną, w której niepełnosprawny doświadcza zarówno własnych możliwości, jak i granic. Uczy się realistycznej samooceny oraz akceptacji uwarunkowań decydujących o odniesieniu sukcesu lub niepowodzenia. W aktywnej muzykoterapii uczniów niepełnosprawnych nie chodzi o zwykłe obcowanie z muzyką. Przede wszystkim terapia musi wewnętrznie nastawić się na każdego indywidualnego uczestnika zajęć. Ważna jest przy tym wrażliwość i otwartość na uczestnika terapii oraz zostawienie pewnego marginesu na spontaniczny rozwój sytuacji.
Zajęcia muzykoterapeutyczne mają cel leczniczy zmierzający do korekcji zaburzonych funkcji, stymulacji w warunkach ograniczonego dostępu do bodźców, usunięcia napięć psychofizycznych i dostarczenia korzystnych doświadczeń społecznych.
W czasie zajęć muzykoterapeutycznych występują różne formy pracy z dziećmi:  gry, zabawy, ćwiczenia muzyczne i wybrane fragmenty utworów przeznaczonych do słuchania. Oddziaływania terapeutyczne obejmują wówczas cały organizm psychofizyczny, ze szczególnym zwróceniem uwagi na sferę procesów kierunkowych, jak emocje, dążenia, oczekiwania i marzenia. Efektem końcowych oddziaływań jest, więc poprawa samopoczucia, nastroju, usunięcia lęku, odreagowanie napięcia, pobudzenie wyobraźni, poprawa relacji z członkami grupy. Muzyka przede wszystkim ma walor profilaktyczny. Nie leczy chorób, ale im zapobiega.
             W muzykoterapii wykorzystywane są  następujące efekty oddziaływania muzyki:
•    Muzyka żywa, pełna temperamentu, która usuwa stan zmęczenia, ospałości czy też zniechęcenia do aktywności.
•    Łagodna, ale radosna muzyka zmniejsza się stany depresyjne.
•    Uczucia strachu, niepewności, pewne rodzaje kompleksów są redukowane lub znikają na pewien czas dzięki stosowaniu muzyki z wyraźnie zaznaczonym rytmem synkopowanym.
•    Melodie o łagodnym, powolnym charakterze, bez większych zmian w zakresie wysokości dźwięku czy struktury rytmu, które są niezastąpionym środkiem terapeutycznym w likwidowaniu stanów przewlekłej nerwowości i napięcia.

Zajęcia zawierają  uporządkowany układ ćwiczeń rytmicznych:
I.    Odreagowanie - klaskanie, tupanie, podskoki, gesty, krzyk.
Cel: - zmniejszenie napięcia psychicznego. Wykonywanie kilku prostych, spontanicznych, dynamicznych ruchów oraz swobodna emisja głosowa zmniejszają napięcie mięśniowe, co prowadzi do obniżenia napięcia emocjonalnego. Ćwiczenia te obniżają lęk i agresję. Mogą być prowadzone bez podkładu muzycznego lub na tle szybkiej muzyki.
II.    Zrytmizowanie - klaskanie, wykonywanie rytmicznych ruchów ciałem, maszerowanie.
Cel: - pogłębienie "odreagowania", przy równoczesnym "uporządkowaniu" i zintegrowaniu grupy przez wytworzenie poczucia wspólnoty. Stosuje się tu proste ćwiczenia, mniej dynamiczne i wolniejsze niż w I etapie, grupa wykonuje je wspólnie.
III.    Uwrażliwienie - samodzielna gra na prostych instrumentach lub wyrażanie ruchem, gestem różnych stanów emocjonalnych ilustrowanych. Cel: - pogłębienie percepcji muzyki, uświadomienie dzieciom ich własnych stanów emocjonalnych, uwrażliwienie na dynamikę, tempo, rytm, itp.
IV.    Relaksacja - ćwiczenia oddechowe w pozycji leżącej lub siedzącej.
Cel: - pogłębienie odprężenia fizycznego i psychicznego. Można stosować sugestię słowną spokoju, bezpieczeństwa i ciepła. Często odnosi się to do przebywania wśród przyrody.
V.    Aktywizacja - łagodna i dynamiczna.
a.    łagodna - spokojne ćwiczenia w pozycji leżącej, przechodzenie do pozycji stojącej przez siad;
b.    dynamiczna - ćwiczenia w tempie (mini aerobik) a także                                       

  •     akompaniowanie do śpiewu z wykorzystaniem instrumentów muzycznych oraz klaskania, tupania itp.;

  •     przedstawianie ruchem treści słyszanej w melodii;

  •     wykonywanie ćwiczeń rytmiczno – ruchowych przy zabawach w rytmicznych;

  •     improwizacje ruchowe;

  •     ćwiczenia oddechowe;

 

 

 

 

Thursday the 18th. Copyright SP4Slupsk